Upton Park / Against Modern Football is a post from Groundhopper.

Om 11.30 uur dus richting Almelo met de auto, we hadden 1 vrijwilliger aangewezen als BOB en dat werkte prima (voor de overige 3, Bude bedankt!). Alhoewel er een autocombi was, hadden we de tickets al in ons bezit en hoefde er niet omgeruild te worden (fuck any combi..) Het Polman stadion heb ik al vaker bezocht dan me lief is, maarja dat krijg je als perse je eigen clubje aan het werk wilt zien. Eigenlijk is het Polman stadion nog erger dan een 13 in een dozijn stadion; een typisch NL bouwpakket, brrr. Dat er dan ook nog kunstgras in ligt maakt het plaatje van een fake voetbalomgeving compleet (het enige positieve is dat het met 8000 mensen al goed gevuld uitziet). Combineer dat met een baggerwedstrijd tegen een waardeloos Roda  en je begrijpt dat we blij waren toen we (met een 1-0 nederlaag op zak) via Duitsland koers richting Eupen konden zetten om 16.15 uur. Verder geen woorden meer aan vuil maken.

We arriveerden relatief laat in het Duitstalige deel van Belgixeb waardoor er weinig tijd was om een goed rond te kijken. Ondanks de drukte in het dorp konden we nog relatief kortbij parkeren en bereikten we via enkele straatjes een ingang naar het Stadion am Kehrweg; hier was het een drukte van jewelste om binnen te komen; Luik ligt natuurlijk kortbij en Standard reist met een grote aanhang het land door. Er werd dus vooral Duits en Frans om ons heen gesproken.

Eenmaal in het stadionnetje viel me op dat in tegenstelling tot mijn verwachting er een aardig stadion stond dat niet bouwvallig was, hetgeen ik wel verwacht had, maar de recente opknapbeurten zorgen voor fatsoenlijk overdekte tribunes, met gelukkig nog een staan tribune achter het doel en langs de lange kant onder de hoofdtribune. De tribunes liggen superkort op het veld en er zijn geen hekken (hiervan makte iemand dankbaar gebruik door even het veld over te rennen voor de wedstrijd) . De upgrades waren overigens vereist om in de Eerste Klasse uit te mogen komen (min capaciteit van 8000, waarvan 5000 zitplaatsen, betere verlichting en veldverwarming).

Voor de wedstrijd was er zowel in het Standard als in het Eupen vak bengaals vuurwerk (ongeorganiseerd, veel rook, dus gaaf), dat meteen voor een aardige sfeer zorgde. De sfeer was aardig, waarbij de Eupen aanhang alle songteksten van de Duitse buren uit Aken leek te hebben overgenomen, bekend terrein dus.  Het kleine Eupen kon als promovendus redelijk goed meekomen met Standard, doch moest toch in de eerste helft een tegendoelpunt incasseren, waar men niet meer overheen kwam (mede dankzij een gemiste strafschop in de eerste helft) en de stand 0-1 bleef.

In de rust werd nog even de plaatselijk horeca getest; ook hier niks commercieels aan. Een ouderwetse worsten- en bier kraam, waarbij opviel dat er alleen kleine bekers geschonken werden (veiligheid?).

Conclusie aan het einde van de dag; een wereld van verschil tussen een Belgisch cultclubje waar de commercie nog niet schijnt te zijn doorgedrongen (er zit gewoon een rijke plaatselijke Italiaan als suikeroom) en er een sfeervol stadionnetje staat waarin 8000 fans passen vs een saaie, 15 in een dozijn, NL eredivisie club, met eens stadion waarin 8000 toeschouwers passen. Geef mij maar Eupen!

2 wedstrijden in 1 dag, een wereld van verschil is a post from Groundhopper.

En zo stond er dan op 2 maart het Oberliga duel Lok Leipzig – Rot Weiss Erfurt II op het programma..

Derby

Lokomotive Leipzig; against modern football is a post from Groundhopper.

Na de loting had ik al via via kaarten gereserveerd en weg laten leggen voor Block I, het vak net naast de fanatieke aanhang van Energie en dat bleek bij aankomst ook nodig. Na een trip van een dikke 2 uur (laatste stuk alleen maar binnendoor) arriveerden we bij het Stadion der Freundschaft en daar was het druk… Eerst moest er een parkeerplaats gevonden worden en vervolgens moest ik de tickets (a het schappelijke bedrag van 10,50 euro voor een overdekte staanplaats) op gaan halen om vervolgens in een hele lange rij te gaan staan om binnen te komen. Toen we eenmaal binnenwaren, bleek dat Vak I al vol was en vol is eigenlijk nog te zwak uitgedrukt. Stewards sloten het vak af en er ontstonden enkele schermutselingen tussen de ordedienst (in Duitsland, echte security bedrijven met sportschool apen als steward) en de fans. Er vielen enkele rake klappen en met name de vechtgrage stewards lieten zich niet onbetuigd.

 
We werden uiteindelijk naar vak H gedirrigeerd, waar de echte fanatieke aanhang zich bevindt, ook dit vak was eigenlijk al te vol, maar met enige moeite konden mijn collega, reisgenoot en chauffeur Bart, een goede plaats bemachtigen (met een lekker  bier en een goede bratwurst in onze handen), de wedstrijd was toen al enkele minuten aan de gang.

Het stadion zat goed vol, het kan 22.500 toeschouwers herbergen en het officiele toeschouwers luidde slechts 15.5000, onbegrijpelijk, want alles zat helemaal vol, behalve het Hoffenheim vak (zit en staan) waar slechts een 250 tal fans zaten (fuck modern football!). De ground an sich deed een beetje Engels en niet Oost-Duits aan; de tribunes heel kort op het veld, een grote sta-tribune achter het doel en aan 1 lange kant een hoge zittribune in 2 lagen, met een vlak oplopend onderste deel; dat zag wel gaaf uit en aan de overkant 1 oude zittribune. Achter het andere doel een zit en sta combinatie met daarin ook de gastenvakken. De hoeken zijn gedicht met lage, rechte, onoverdekte staan tribunes. Het oude stadion (van voor de laatste grote verbouwingen in 2003 en 2008) had overigens wel "ronde" staantribunes achter de doelen. Al met al vind ik het huidige stadion een echt voetbalstadion en gelukkig niet een of andere moderne 13 in een dozijn variant.

Vanwege onze positie in het thuisvak, de underdog positie van Cottbus en met nep club Hoffenheim, lag mijn sympathie helemaal bij Cottbus. Het bijeengeraapte team van Hoffenheim was weliswaar beter in de 1ste helft (met wel de zojuis aangetrokken Babel, maar zonder Braafheid), maar overtuigend werd het nooit.

Energie speelde met veel meer power en passie, zonder dat dat tot heel veel gevaar zorgde. Inde tweede helft werd Cottbus alleen maar sterker en dit leidde, met als extra steun een super sfeer, in de 83ste minuut tot een vreugde explosie na een goed doorgezette aanval waaruit de 1-0 (eindstand) resulteerde.

Helaas redde onze collega's uit Aken het (deze keer) niet tegen FC Hollywood…0-4. Dus "ich fahre nicht nach Berlin" lijkt het.

Berlin, Berlin, wir fahren naar Berlin: Cottbus – Hoffenheim is a post from Groundhopper.

De naam Erzgebirge Aue zei me niet zo veel, dus ben ik maar eens een beetje in de historie gedoken en deze bleek alleszins interessant; fusies, naamsveranderingen, DDR, fabriek/bedrijfsclub, kampioenschappen; het kwam er allemaal in voor; Aue is een klein stadje met nu 20,000 en in de hoogtijdagen van de ijzererts-, zilver- en tin- winning ('50 en '70) 40,000 inwoners; zoals gebruikelijk hadden grote bedrijven en overheidstakken hun eigen sporttakken, zo ook het grote Wismut (berg/mijnbouw onderneming, en in DDR tijden de op twee na grootste producent van uranium) dat in Karl Marx Stadt (huidige Chemnitz op een 30-tal km van Aue) haar hoofdzetel had. De voetbaltak werd vreemd genoeg in Aue gevestigd onder de naam "SC Wismut Karl-Marx-Stadt" Deze mijnwerkersclub (!) won in 1956 (!) haar eerste van drie kampioenschappen. Vanaf 1963 heette de club Wismut Aue en tot 1990 speelde de club in de hoogste Liga van de DDR (Oberliga) en vervolgens, onder de nieuwe naam Erzgebirge Aue pendelde de club tussen de lagee divisies in Duitsland; tussen 2003 en 2008 keerde men terug naar de 2. Bundesliga, degradatie volgde en sinds vorig jaar is men weer terug op het 2de niveau. Daar is de club nu de grote verassing, op verliespunten staan ze namelijk gewoon 1ste.

Regelmaat in dit turbulente verleden was  er inde vorm van de vaste standplaats in Aue; alhoewel het stadion eerst Otto-Grotewohl-Stadion heette, is met het Erzgebirgesstadion (1928) altijd trouw gebleven. Het stadion kan nog steeds het oorspronkelijke aantal van 22,000 toeschouwers herbergen en het is een typisch (Oost) Duits stadion (!); rond van vorm en een sintelbaan eromheen. Het stadion ligt onderaan het dorp in de bergachtige omgeving en bij aankomst in Aue (nadat je vanuit Leipzig een bergrit hebt hebt meegemaakt, waarbij de bruggen en viaducten vlak voor Aue door de plaatselijke Ultra's als territorium afbakening zijn beschilderd met welkomstboodschappen) ligt het stadion meteen aan de linkerkant in een soort van Kuil. Parkeren is tamelijk eenvoudig op een van de aangrenzende parkeerplaatsen. Na het checken van de plaatselijke Fan Project stand en het kopen van een ticket voor Blok O-P, waar de fanatieke aanhang zich bevindt, loop je zo tegen een ouderwetse bierstube aan die de naam Gaststaette Stadionblick draagt, dus daar moest een smakelijke halve liter worden genuttigd en enkele woorden gewisseld met de lokale fans; de ouderwetse spijkerjacks met emblemen, bergmutsen etc zijn hier nog de nieuwste mode en wat opvalt is dat de mijnwerkerscultuur hier nog nadrukkelijk wordt uitgedragen "Wir sind die Macht von dem Schacht" is het motto!

Het stadion ligt echt in een kuil en dan is het mooi als je vanuit de Bierstube een lange trap naar beneden moet lopen om in het stadion te komen; mooie plaatjes van boven. Het stadion is in 2009 flink verbouwd waardoor nu 1 kant volledig overdekt is en de fanatieke aanhang van die "Veilchen" in de bocht van de lange zijde staan op een gezellige zittribune waar niet gezeten wordt. Aan de andere kant zijn 2 onoverdekte staan tribunes en een grote zittribune in het midden. Achter het andere doel namen de ongeveer 30 Padernborn fans plaats.

Vandaag waren er 8050 toeschouwers en leken de staantribunes en de overdekte zittribune aan onze kant goed gebuld en zorgde de Aue fans voor een hele goede sfeer; de wedstrijd gaf daar, zeker in de eerste helft helemaal geen aanleiding toe, want het was bar en bar slecht. De tweede helft was veel vermakelijker; Aue viel constant aan en Paderborn kwam er een paar keer heel gevaarlijk uit. Aue had echter het meeste recht op de drie punten echter deze leken er niet te komen omdat grote mogeklijheden om zeep werden geholpen en de spelhervattingen waardeloos waren. Dus besloot ik na 85 minuten eens langzaam mijn plek te verlaten. Gelukkig besloot ik boven aan de trap het laatste fluitsignaal af te wachten want uiteindelijk besliste de thuisploeg de wedstrijd op een gepaste manierx85 na drie of vier klutsballen viel dan toch de 1-0 in de 87ste minuut.

Check ook het fotoalbum!

Aue, Wir sind die Macht von dem Schacht is a post from Groundhopper.

Het is dan ook geen topsport maar een leuke manier om voetbal in allerlei omstandigheden te zien; van de lagere leagues in Engeland, met een pint vooraf in de plaatselijke pub, tot een WK wedstrijd in een hypermodern stadion waar 94.000 mensen in kunnen in Zuid Afrika, tot een Topklasse wedstrijd voor een handvol dorpsgekken bij boer Piet in de wei (bij wijze van spreken).

Er zijn zelfs mensen die trachten alle wedstrijden die er (ooit) gespeeld zijn in een database te zetten zodat geinteresseerden deze wedstrijden en stadions kunnen registreren. Daarnaast kun je verslagen lezen, foto's en filmpjes van gespeelde wedstrijden bekijken vanuit het oogpunt van de fans. Voor de voetballiefhbber en voor de voetbalfan een must. Zelfs als je niet je eigen wedstrijden registreert is het interessant om te zien en te lezen wat er zich overal heeft afgespeeld. Voor de groundhopper is het "competitie element" maar zeker ook de mogelijkheid om wedstrijden te plannen (per regio, club, datum etc), kaarten te regelen en medereisgenoten te organizeren maken het een ideale site.

Dus check: www.FootballFans.eu

Mijn profiel kun je vinden onder Mo1977.

Vooralsnog ontbreken er enkele leagues, divisies en toernooien, dus mijn "echte" score in bijgaande Excel file. Er ontbreken nog een aantal tegenstanders, datums en uitslagen, die ik niet meer kan achterhalen via het ticket of archieven op internet. Mocht iemand info hebben, dan hoor ik het graag!

Download Groundhopping file 27082010

Groundhoppen FootballFans.eu is a post from Groundhopper.

Commerixeble stadionnamen zoals Amsterdam Arena, Gelredome en Parkstad Limburg stadion, zijn dan prima namen, die nog refereren aan de regio en of stad, met Rat Verlegh Stadion in Breda, verwijzend naar de clublegende als beste positieve uitschieter (moet gezegd worden dat het alweer de derde naam is van het onderkomen van NAC na Fuji Film en Mycom stadion). Maar helaas leidt het ook tot excessen zoals bij dit naar een kopieerapparaten vernoemd stadion en past het Kyocera stadion moeiteloos in het rijtje Trendwork Arena (je vermoed een groot nieuw stadion in Duitsland maar je komt terecht in het half afgebouwde onderkomen van Fortuna Sittard, voorheen Wagner en Partners Stadion, wat ook nog eens aangeeft dat qua duidelijkheid commercixeble naamgeving dus ook al niet ideaal is vanwege de slechts tijdelijke overeenkomsten) Fly Brazil Desko-stadion (AGOVV voormalig Sportpark Berg & Bos) Seacon Stadion (VVV, de voormalige Koel);vaak de meest trieste stadions die de onwetende buitenstaander doen vermoeden dat er een high tech, multifunctioneel stadion staat, doch niet is minder waar.

Van buiten ziet het er allemaal netjes afgewerkt uit, dat dan weer wel, de toegangsweg naar het uitvak is apart (je hebt het idee dat je drie keer om het stadion heen rijdt want je ziet het van alle kanten, en tevens word je gedeeltelijk via het fietspad het stadion ingereden. Vanuit historisch oogpunt waren de strenge regels omtrent het vervoer van uitsupporters in Den Haag nog te begrijpen als je afspiegelt tegen de eigen veiligheid (daar waar je je moet afvragen of men zich niet beter zou kunnen focussen op het thuispubliek ipv bijvoorbeeld het over het algemeen makke Roda publiek). De omloop is onder de tribunes en in het uitvak was deze (zoals gebruikelijk) zeer minimalistisch ingericht, doch effectief. Ik begrijp dat in de rest van de omloop veel aandacht wordt besteed aan het verleden van de club, wat dan wel weer positief is. Andere positieve punt, en dan hou ik op, was het uitstekende zicht vanuit het (hele) uitvak.

Daar waar het Zuiderpark vroeger intimideerde, zelfs al voordat je binnen was, is hiervan in het nieuwe onderkomen he-le-maal geen sprake, het ziet er allemaal (te) netjes uit. Daarnaast zijn er lage, onsteile en in de hoeken ronde, tribunes  in dit stadion hetgeen dus alles behalve mijn ideaalbeeld van een stadion heeft. Als er dan ook nog slechts een 9800 bezoekers komen, waaronder het beschamende aantal van zo'n 100 Kerkradenaren, daar waar er plaats is voor 15,000 toeschouwers ziet het er ook wat dat betreft nog triest uit, ik moest onbewust, wellicht ook door de kleuren van Ado denken aan een iets groter broertje van Fortuna Sittard en daar wil je toch echt niet mee vergeleken worden! De wedstrijd was er niet echt naar, maar sfeer was er ook niet in Den Haag, niet voor de wedstrijd, niet na de 1-0 en zeker niet na de 1-1, 1-2 en 1-3. Af en toe kreeg de scheids wat verwensingen naar zijn hoofd geslingerd, maar dan had je het ook wel gehad. De ooit roemruchte ADO aanhang nam zelfs niet de moeite om het haags kwartiertje aan te kondigen

Kortom wat mij betreft telt dit stadion als nieuwe ground maar is het een stad als Den Haag onwaardig stadion en dat past ook een beetje in het beeld dat de club Den Haag voor mij heeft; xe9xe9n van de vele 13 in een dozijn clubs met een dito stadion. Was er nog iets positiefs? Jazeker, Roda won (alhoewel met pijn en moeite) met 1-3 en dat maakte de terugreis naar het zuiden natuurlijk heel aangenaam.

Ground # 117. Ado Den Haag – Roda JC. Kyocera stadion, 15 Augustus 2010 is a post from Groundhopper.

Dat was echter iets moeilijker dan het in eerste instantie leek; er waren drie clubs uit Tel Aviv actief in Europa; Hapoel als kampioen in de voorronde van de CL, Maccabi en Bnei Yehuda in de voorronde van de EL. Daarnaast zou Maccabi Haifa instromen in de derde voorronde EL. De voorkeur ging uit naar de clubs uit Tel Aviv, vanwege de reisafstand, echter zowel Hapoel en Maccabi Tel Aviv lootten eerst uit in de laatste voorronde en Bnei Yehuda werd onverhoopt uitgeschakeld (jammer want de volgende tegenstander zou Juventus zijn geweest). Gelukkig lootte Maccabi Haifa wel eerst thuis in hun eerste wedstrijd van de Europa League voorronde (als nr 2 van het afgelopen seizoen).

Met die wetenschap kon ik dus het tripje gaan plannen; Haifa ligt een dikke 80km ten noorden van Tel Aviv, dus dat is niet zo ver. Tickets regelen zou geen probleem moeten zijn, er werd me echter aangeraden ze van te voren te regelen en dat is nog niet zo eenvoudig, tenminste als je het Hebreeuws niet machtig bent; de sites zijn veelal alleen in het Hebreeuws en als er al een Engelse versie is, wordt deze slecht bijgehouden. De site van Maccabi bood weinig uitkomst echter ik vond een ticketsite in het Hebreeuws; met behulp van google translater lukte het om het een en ander te ontcijferen en alsnog een ticket (a 21 euro) te reserveren.

Vanuit Herzilya besloot ik per trein (omgerekend slechts 12 euro) op en neer te reizen naar Haifa. Ik moest dezelfde avond de laatste trein om 22.46 halen omdat ik 's nachts terug naar NL zou vliegen. Het zou dus krap worden, maar naar verluid lag het Kiryat Eliezer stadion kort bij het station. Dus na de vliegveld achtige security check op het treinstation (zoals overal in Israxebl het geval is, restaurants, hotels etc) kon de treinreis beginnen. Het was enorm druk want donderdagmiddag begint het weekend in Israxebl vanwege de Sabbath. Het zijn veelal studenten en met name soldaten (dienstplicht geldt nog voor iedereen tussen de 18 en 21) die de reis naar huis maakten. Dus een groot deel van de trein had een machineipistool in de hand (die schijnen ze mee naar huis te mogen nemen??) en ik een blik cola (bier was niet voorhanden)..

Ondanks de negatieve berichten over de betrouwbaarheid van de trein verliep de reis vlotjes en arriveerde ik na een dik uur in havenstad Haifa. Vanwege het tijdschema na de wedstrijd heb ik eerst maar eens de route naar het stadion verkend en het lag inderdaad op slechts 10 minuten lopen van het station. Aangezien er een poort openstond besloot ik maar eens een kijkje in het stadion te nemen. Na een paar minuten hoorde ik een hoop geschreeuw achter me; ik lette er aanvankelijk niet op omdat ik het niet verstond en ik ervan uitging dat er iets mis ging bij de opbouwende TV crews. Echter een of andere security gast had het op mij gemund. "Vriendelijk" doch dringend werd mij in beperkt Engels uiteindelijk "gevraagd" het stadion te verlaten. Ook het "waar kan ik mijn kaart afhalen" werd niet gewaardeerd. Ach ja, bij het veld was ik in elk geval al geweest. An sich stelde het stadion, dat zowel door Maccabi als Hapoxebl Haifa bespeeld wordt, niet veel voor, al was het wel typisch en lag aan de voet van de heuvel waartegen de stad Haifa lag; 1 gedeeltelijk overdekte zittribune aan de ene lange zijde en onoverdekte zittribunes aan de overkant en achter een doel. Achter het andere doel was geen tribune, slechts een scorebord en een hoge muur. De  flatbewoners aan die kant hadden een soort Helmond Sport experience, want zij konden de wedstrijd vanaf hun balkon volgen.

Omdat het nog vroeg was, heb ik me door een taxi (ik had geen idee waar ik naar toe moest) laten afzetten bij een kroeg. ik had gevraagd naar een leuke plaats in de stad waar ik iets kon eten en drinken, maar de taxi chauffeur was zo vriendelijk om de eerste de beste Ierse Pub op te zoeken, kort in de buurt van het stadion, in een 'minder aantrekkelijke' wijk. Maar het Erdinger bier smaakte goed (zeker omdat het super warm was, 33+ en een hele hoge humidity) en er was voetbal op TV.

Rond half acht toch maar weer richting het stadion gegaan, waar ik mijn ticket moest afhalen; je zou het aan het redelijk oude stadion niet afzien, maar ik kon de kaart letterlijk uit de muur halen; 1 keer mijn creidt card swipen en het ticket werd afgedrukt. Min of meer hetzelfde systeem als tijdens de WK. Rond het stadion was niet veel te doen; een kleine fanshop, waar ik 2 pins kocht en een catering 'outlet' waar ik 2 halve liters Carlsberg bestelde. Omdat het nog vroeg was, besloot ik een rondje om het stadion te lopen. Al snel liep ik tegen een groepje Ultra's aan die hun sfeerartikelen naar binnen aan het verhuizen waren.

Allemaal redelijk jonge gasten, veelal met een of meerdere Maccabi tattoo's. Ik werd blij verrast door het feit dat ze Roda redelijk goed kenden; ze wisten in elk geval allemaal dat we in 2001 van Maccabi Tel Aviv hadden gewonnen (en schijnbaar waren ze daar nog steeds heel blij mee). De Ultragroepering had trouwens de illustere naam "the green apes" (vertaald uit het hebreeuws). Bij het zoeken naar een ticket had ik een bericht achtergelaten op een van de gastenboeken en daar werd netjes op gereageerd door zowel de club als enkele fans; de fans raadden me aan om een kaart voor block 13 te kopen aangezien dat het kortste bij de Ultra vakken 11 en 12 lag (waarvoor je alleen als seizoenskaarthouder kaarten kon kopen).Wat overigens opvallend is en dat was mijn ervaring in het algemeen in Israel, maar zeker ook bij de voetbalsupporters; men is zeer nationalistisch, maar niet overdreven religieus, integendeel, een groot deel van de mensen die ik sprak waren niet of nauwelijks religieus, doch zoals gezegd heel nationalistisch. Je zag dan ook heel weinig mensen die uitdrukking gaven aan het geloof, alhoewel je regelmatig iemand met een keppeltje zag. Feit is natuurlijk dat er "slechts" 1 miljoen orthodoxe Joden zijn op een bevolking van 7 miljoen. En dat zijn natuurlijk de interessante extremisten die je graag op het nieuws laat zien

In het vak was weinig te beleven; elk vak was apart afgezet en het publiek in 13 bestond vooral uit jongeren (<18) en vaders met kinderen. Het lag inderdaad naast het Ultravak, echter werd gescheiden door gigantische hekken; reden hiervoor was dat de spelerstunnel tussen deze 2 vakken inligt. Jammer, anders had ik bij de wedstrijd een kaart proberen te regelen. Bier was ook niet te krijgen en dat was zeker vanwege de hitte erg jammer (een steward vertelde me dat Israel geen echte drink cultuur kent en mensen al snel niet meer weten wat ze doen na een paar biertjes, iets wat ik ook al van collega's gehoord had. Tja, oefening baart kunst ).

Het stadion (capaciteit 14,000), stroomde niet echt vol; er waren zo'n 9,000 mensen, maar dat is in Nederland bij dit soort wedstrijden zeker niet beter. Uitsupporters waren er nauwelijks; er was een apart vak gereserveerd, maar daarin zat niemand. Wel ontwaarde ik een Dinamo vlag op de hoofdtribune. En doordat er niemand plaatsnam achter het doel, zag het er op de lange zijdes redelijk goed gevuld uit. Tegenover de green apes zat nog een andere Ultra groepering en ik moet zeggen dat beide groepen, alhoewel redelijk bescheiden in aantallen, alles uit de kast haalden om de hele wedstrijd voor een goede sfeer te zorgen; naar elkaar toezingen, honderden banners, springen etc etc.

De wedstrijd bood redelijk veel spektakel qua kansen voor Haifa, echter er werd er slechts 1 verzilverd. Dat was na een goed half uur. Daarna volgden nog tal van uitgespeelde kansen en enkele ballen op de paal en lat. Uiteindelijk bleef het echter bij 1-0 en moet de deelnemer aan de CL van vorig jaar nog vrezen voor uitschakeling in Minsk deze week. Dan zullen de Witrussen overingens wel meer initiatief moeten tonen.

Net voor de wedstrijd was afgelopen moest ik vanwege de laatste trein richting Tel Aviv het stadion verlaten. Ground nummer 116 in land nummer 15 was een feit . De trein haalde ik met gemak omdat er een kleine vertraging was. Opvallend trouwens hoeveel Maccabi fans er richting Tel Aviv reisden, het is ds een club met aanhang door het hele land (alhoewel veel van oorsprong Haifaxefanen / Haifa'ers ricthing het economisch centrum van het land zijn getrokken natuurlijk).

In elk geval was dit een mooie afsluiter van de week in een stadion dat er over 2 jaar waarschijnlijk niet zal zijn als alle plannen voor het nieuw te bouwen Sammy Ofer / Haifa stadium (32,000 plaatsen) doorgaan.

Voor meer foto's (geen bijster goede kwaliteit aangezien ik aleen mijn blackberry ter beschikking had) zie het foto album hiernaast.

Maccabi Haifa – Dinamo Minsk. Kiryat Eliezer Stadium, 29 Juli 2010. is a post from Groundhopper.

Vuvuzela na de WK is a post from Groundhopper.